Απόφαση της Εκλογοαπολογιστικής Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Σπουδαστών (ΥΔ) ΕΜΠ

Δυναμώνουμε το Σύλλογό μας
Μαζικοποιούμε τις συλλογικές μας διαδικασίες
Συμμετέχουμε στις εκλογές του Συλλόγου μας στις 3 – 4/12!

Καμία ανοχή στην πολιτική του κέρδους που βάζει εμπόδια στα όνειρα μας και φέρνει τον πόλεμο όλο και πιο κοντά

 

Οι δράσεις του Συλλόγου μας πραγματοποιούνται σε μια περίοδο που η διεθνής κατάσταση μυρίζει μπαρούτι. Με 56 πολεμικές συγκρούσεις σε εξέλιξη και εμπλοκή 92 κρατών (τις περισσότερες μετά τον ΒΠΠ), ο πλανήτης βρίσκεται σε καθεστώς γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας. Η κούρσα εξοπλισμών και η διοχέτευση δισεκατομμυρίων από ΕΕ και κυβερνήσεις στην πολεμική οικονομία, αντί για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, επιβεβαιώνουν ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μπαίνουν σε νέα, ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Οι εξελίξεις αυτές συσσωρεύουν ανασφάλεια στους λαούς, ενώ η κατάσταση «βράζει» σε όλα τα μέτωπα. Στην Ουκρανία, οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν την αργή προέλασή τους στην περιφέρεια του Ντονέτσκ, ελέγχοντας πλέον περίπου το 19% της ουκρανικής επικράτειας. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαίων γύρω από την «πίτα» της λεγόμενης ανοικοδόμησης, των επενδύσεων και της εκμετάλλευσης του πλούτου της Ουκρανίας αποκαλύπτουν τον πραγματικό χαρακτήρα του πολέμου. Πίσω από σχέδια όπως το αμερικανικό «πλάνο 28 σημείων» κρύβεται η προσπάθεια για αναδιανομή επιρροής στη Βαλτική, στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ευρώπη συνολικά, ενώ όλα τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα προετοιμάζονται για πιο γενικευμένες αναμετρήσεις. Αντίστοιχα, στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη, το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ εντείνει την κατοχική βία. Οι αποκλεισμοί ανθρωπιστικής βοήθειας, οι καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων (μετρώντας ήδη 241 νεκρούς και πάνω από 600 τραυματίες) ακόμη και μέσα στην περίοδο της υποτιθέμενης «εκεχειρίας», και ο συνολικός απολογισμός των τουλάχιστον 68.875 νεκρών από τον Οκτώβρη του 2023, επιβεβαιώνουν ότι συντελείται ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Η κλιμάκωση των εποικισμών, η καταστολή και οι επιθέσεις καταδεικνύουν την πλήρη στήριξη που έχει το Ισραήλ από ΗΠΑ και ΕΕ.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Με δεκάδες αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις να λειτουργούν ως «προκεχωρημένα φυλάκια» από άκρη σε άκρη της χώρας, με αποστολές εξοπλισμού στο καθεστώς Ζελένσκι και με πολιτική στήριξη προς το Ισραήλ ακόμη και στη γενοκτονία κατά του παλαιστινιακού λαού, η κυβέρνηση μετατρέπει τη χώρα σε θύτη άλλων λαών και ταυτόχρονα σε στόχο αντιποίνων. Οι δηλώσεις περί ανάγκης «κουλτούρας πολέμου» στην Ευρώπη, αλλά και οι πολεμικές ιαχές κυβερνητικών στελεχών, επιβεβαιώνουν ότι ο λαός καλείται να πληρώσει με νέο στράγγισμα εισοδήματος και με άμεσο κίνδυνο εμπλοκής. Παράλληλα, η μετατροπή της Ελλάδας σε «ενεργειακό, μεταφορικό και στρατιωτικό κόμβο» όχι μόνο δεν θωρακίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά μας τοποθετεί στο επίκεντρο ανταγωνισμών ανάμεσα στο ευρωατλαντικό και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό μπλοκ. Τα παραδείγματα της Ουκρανίας, της Συρίας και της Λιβύης δείχνουν ξεκάθαρα πού οδηγεί αυτή η «αναβάθμιση» όταν υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων και όχι τις ανάγκες των λαών.

Οι εξελίξεις που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα, έχουν να κάνουν με αυτή ακριβώς την πολιτική του κέρδους, των ανταγωνισμών, του πολέμου. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από τη μία οι μισθοί μας μένουν καθηλωμένοι στα κατώτατα επίπεδα, η εντατικοποίηση αυξάνεται, η ακρίβεια καλπάζει, η ενεργειακή φτώχεια μεγαλώνει και από την άλλη, τα κέρδη των μεγάλων ομίλων “χτυπάνε” νέα ρεκόρ, ενώ ταυτόχρονα  εντείνεται η καταστολή, αυξάνονται ολοένα και περισσότερο οι κίνδυνοι από την έλλειψη μέτρων ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με την πιο πρόσφατη τραγωδία τον θανάτου του εργαζομένου στον ΗΣΑΠ που καταπλακώθηκε από βαρύ φορτίο, και η προστασία από φυσικά φαινόμενα παραμένει ανύπαρκτη. Ταυτόχρονα, γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά της χειροτέρευσης των όρων εργασίας μας: τα ακανόνιστα ωράρια, το κυνήγι των deadlines και των projects, οι ολιγόμηνες συμβάσεις, είναι μόνο ενδεικτικά παραδείγματα.

 

Το ΕΜΠ ως γρανάζι της Πολεμικής Οικονομίας

Στο Πολυτεχνείο τo τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυρες πρωτόγνωρων γεγονότων. Πρώτα η απαράδεκτη σύλληψη και δίωξη φοιτητών στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ την παραμονή της πανελλαδικής απεργίας, έπειτα η κλήση για απολογία του κοσμήτορα των Μεταλειολόγων-Μεταλουργών Δημήτρη Δαμίγου, γιατί δεν κατέδωσε του φοιτητές του που έκαναν κατάληψη, έπειτα η κλήση φοιτητών σε πειθαρχική ακρόαση στις Σχολές Μηχανολόγων και Χημικών Μηχανικών ή από τον ίδιο τον Πρύτανη και μετά η καταδίκη σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή φοιτητή που έγραψε ένα σύνθημα σε τοίχο στην Σχολή των ΗΜΜΥ, με βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον Κοσμήτορα της Σχολής. Στην ουσία, βρισκόμαστε σε περίοδο που τα αντιδραστικά νομοθετήματα της κυβέρνησης, όπως το απαράδεκτο πειθαρχικό δίκαιο φοιτητών, ΔΕΠ κι εργαζομένων, που ψήφισε η κυβέρνηση σαν τον κλέφτη με τις σχολές κλειστές, περνούν σε φάση υλοποίησης με την πρόθυμη συμβολή της Διοίκησης του ΕΜΠ.

Ζούμε μέρες έντασης του κυβερνητικού αυταρχισμού και της βίας, που προσπαθεί να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου στα ΑΕΙ, με  ξεκάθαρο στόχο: να χτυπήσει τα σωματεία και τους συλλόγους που διεκδικούν σύγχρονους όρους σπουδών, έρευνας και εργασίας, να τρομοκρατήσει φοιτητές, εργαζόμενους, καθηγητές για να κάνουν ήσυχα και πειθήνια την δουλειά τους, η οποία πλέον θα προσαρμόζεται και θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από έργα και προϊόντα dual use (διττής χρήσης, για πολιτικές και πολεμικές εφαρμογές), ή απλά για πολεμικές εφαρμογές! Για να φτιάχνουμε οι ίδιοι, στο όνομα της χρηματοδότησης των εργαστηρίων μας και ημών, τα μέσα που θα χτυπήσουν αύριο και εμάς και τις οικογένειές μας. Αντί λοιπόν κυβέρνηση και διοίκηση να “χτυπήσουν” τα χιλιάδες προβλήματα που δημιουργεί η χρόνια υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και η επιχειρηματική τους λειτουργία, καταφεύγουν σε έναν παροξυσμό καταστολής, επιτήρησης και τρομοκράτησης. Όσοι από εμάς συνεργαζόμαστε με άλλα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια, όπου έχει επιβληθεί ή και υπήρχε αυτή η σιγή, βλέπουμε μέσα από αυτά το μέλλον που επιφυλάσσεται για τα Ελληνικά ΑΕΙ: αντί να αναπτύσσουμε τεχνολογία για όφελος της Κοινωνίας (φάρμακα & υγεία, ενέργεια & περιβάλλον, αυτοματισμοί & μεταποίηση κλπ.), για τα οποία έχουμε τα εχέγγυα Αριστείας και Επιτυχίας, θα κάνουμε την αντίστοιχη έρευνα που θα έχει σκοπό όμως την διαβόητη «άμυνα», δηλαδή την ανάπτυξη του απαραίτητου οπλοστασίου για τις μαύρες μέρες που έρχονται, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ που περιγράφονται στο πρόγραμμα ReArm Europe/Readiness 2030 που προβλέπει τη χρήση 800 δις ευρώ για την πολεμική βιομηχανία.

Τα παραπάνω έρχονται να συμπληρωθούν στη λίστα των μυριάδων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε κατά την εκπόνηση της διατριβής μας και της έρευνάς μας π.χ., τις ελαστικές σχέσεις εργασίας με συμβάσεις έργου (μπλοκάκι) για εργασία χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα π.χ. άδειες μητρότητας και λοχείας, αποζημίωση, διακοπές, την εντατικοποίηση με την χωρίς ωράριο εργασία, την απλήρωτη εργασία (βλέπε ΣΕΜΦΕ). Το Επικουρικό Διδακτικό έργο κοστολογείται “πάμφθηνα” με 8€/ώρα μικτά και με άνω όριο τα 704€/εξάμηνο, και παρόλα αυτά κάθε χρόνο αντιμετωπίζουμε προβλήματα με καθυστερημένες συμβάσεις και χαμένες αμοιβές, ενώ μάλιστα υπάρχουν φήμες πως δεν θα δοθεί ξανά κρατική χρηματοδότηση σε κανένα ΑΕΙ για την αμοιβή του επικουρικού έργου των ΥΔ, με την τελευταία σχετική ΚΥΑ να λήγει στο τέλος του 2025. Πολλοί συνάδελφοι καταφεύγουν σε μια ατελείωτη αναζήτηση υποτροφιών και ερευνητικών έργων προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η έρευνά τους, συχνά αναγκαζόμενοι να ασχοληθούν και με τομείς άσχετους με το ερευνητικό τους αντικείμενο, ενώ μοχθούν να ολοκληρώσουν τη διατριβή τους μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο κανονισμών και προθεσμιών που θέτουν ορισμένες υποτροφίες, κινδυνεύοντας να μην πληρωθούν. Παράλληλα, βιώνουμε την τραγική κατάσταση σε επίπεδο υποδομών και μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στις σχολές και τα εργαστήριά μας, με ελλείψεις σε βασικές υποδομές όπως σε ρεύμα/διαδίκτυο κατά καιρούς, πόσιμο νερό διαχρονικά και σε όλες τις σχολές, στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας σε εργαστήρια, όπως π.χ. μάσκες/γάντια, υποδομές ασφάλειας για επικίνδυνα υλικά σε Χημικούς, Μηχανολόγους, Ναυπηγούς κτλ.

 

Βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες – Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας

Η διετία που πέρασε απέδειξε ότι το μόνο αντίβαρο σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική είναι ο οργανωμένος αγώνας. Το έδειξαν οι μεγαλειώδεις απεργίες, οι αγώνες που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Ιστορική ήταν η γενική απεργία στις 28 Φλεβάρη 2025 μέρα συμπλήρωσης δύο χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, για να πληρώσουν οι πραγματικοί ένοχοι για το έγκλημα, για να δικαιωθούν τα θύματα και να πάψει κάθε συγκάλυψη, όπου βροντοφωνάξαμε ‘Η τα κέρδη τους – ή οι ζωές μας”, μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία ιδιωτικού και δημοσίου τομέα. Υψώσαμε ανάστημα στην αντιλαϊκή πολιτική του κέρδους, διεκδικήσαμε μαχητικά την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, αποδείξαμε ότι πραγματικά μπορούμε να γίνουμε οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων. Όλο το προηγούμενο διάστημα ο Σύλλογος ανέπτυξε πλούσια δράση γύρω από μια σειρά ζητήματα.

Ορθώσαμε μέτωπο απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με τις αντι-ιμπεριαλιστικές δράσεις που αναπτύχθηκαν, προβάλλοντας τα πάγια αιτήματά μας να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας στο σφαγείο, να κλείσουν άμεσα οι βάσεις των ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, να μην σταλεί κανένα ελληνικό στρατιωτικό σώμα ή μέσο σε αποστολές εκτός συνόρων, να ακυρωθεί η Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Βάσεις. Κάναμε ξεκάθαρο πως δεν θέλουμε η έρευνα μας, η δουλειάς μας να αξιοποιείται από τις δολοφονικές μηχανές του ΝΑΤΟ, του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ για το μακέλεμα των λάων. Βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή στη σωστή πλευρά της ιστορίας, με την διεθνιστική αλληλεγγύη μας προς το λαό της Παλαιστίνης. και την καταδίκη του κράτους δολοφόνου, όπως με το γιγαντοπανό στη “Βραδιά του Ερευνητή”, τη συμμετοχή στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις υπέρ του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού, με την ενημέρωση των συναδέλφων.

Δώσαμε τη μάχη ενάντια στο νομοσχέδιο της σκλαβιάς για το 13ωρο, το οποίο χτυπάει την καρδιά των εργασιακών μας δικαιωμάτων, τον εργάσιμο χρόνο. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις έδειξε και την αποφασιστικότητα των συναδέλφων να μην εφαρμοστεί αυτό το έκτρωμα που υλοποιεί τις οδηγίες της ΕΕ για τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου και ανοίγει παραπέρα τις απάνθρωπες ορέξεις των εργοδοτών.

Ξεχωρίζουν ιδιαίτερα οι αγώνες που δώσαμε με τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τους ακαδημαϊκούς δασκάλους, τους εργαζόμενους στα Πανεπιστήμια ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και το περαιτέρω βάθεμα της επιχειρηματικής λειτουργίας των ΑΕΙ. Με συμμετοχή στις απεργίες και τα συλλαλητήρια εκφράσαμε την καταδίκη αυτών των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, που αποτελούν αντιδραστική τομή για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Καταδικάσαμε από την πρώτη στιγμή το απαράδεκτο ΝΣ για τις διαγραφές που πέρασε μέσα στο καλοκαίρι και αφορά και τους ΥΔ (ήδη από τον νόμο Κεραμέως), το ΝΣ για το πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων που σε συνδυασμό με το ΝΣ για την «ασφάλεια» των ΑΕΙ, προσπαθεί να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς και μέσα στα πανεπιστήμια.

Διεκδικήσαμε μέτρα προστασίας και ασφάλειας σε όλους τους τομείς της ζωής και της καθημερινότητάς μας, αποκαλύπτοντας τον δολοφονικό χαρακτήρα του κράτους, την πολιτική της ΕΕ για την «απελευθέρωση» και τις ιδιωτικοποιήσεις βασικών υποδομών, που θεωρεί την ανθρώπινη ζωή κόστος και βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας, όπως ζήσαμε και με την πρόσφατη πυρκαγιά στο ΕΜΠ την καλοκαιρινή περίοδο.

Βγήκαμε μπροστά για τα ζητήματα που αφορούσαν τις αμοιβές και την ασφάλιση των ΥΔ, όπως για τις καθυστερήσεις και τη μη-πληρωμή των υποτροφιών, τις αποζημιώσεις για τα συνέδρια, τις αμοιβές του επικουρικού, τις μειώσεις λόγω της υποχρηματοδότησης. Αναδείξαμε τα χρόνια προβλήματα στις υποδομές του ΕΜΠ, τις τεράστιες ελλείψεις, όπως ζητήματα θέρμανσης-κλιματισμού στα εργαστήρια, έλλειψη πόσιμου νερού, διακοπές υδροδότησης και αποχέτευσης, απουσία μέτρων ασφαλείας και υλικοτεχνικού εξοπλισμού σε εργαστήρια.

Καταδικάσαμε την εκβιαστική απαίτηση του ΙΚΥ να επιστρέψουν οι υπότροφοι ΥΔ τα τροφεία που έχουν ήδη λάβει, γιατί δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την διδακτορική τους διατριβή εντός της ασφυκτικής προθεσμίας που προέβλεπε η σύμβαση. Με πολλαπλές κινητοποιήσεις σε ΙΚΥ και υπουργείο, καταφέραμε να πάρει παράταση ο χρόνος κατάθεσης των διδακτορικών. Επίσης αναδείξαμε την ανάγκη να καταργηθεί οριστικά η απαίτηση υποχρεωτικής επιστροφής των τροφείων στις περιπτώσεις μη ολοκλήρωσης της διδακτορικής εργασίας εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων της σύμβασης αλλά και να αντιμετωπιστούν άμεσα οι συνθήκες ανασφάλειας των ΥΔ, την ανάγκη αύξησης της χρηματοδότησης τους που δεν ξεπερνά τα 900 ευρώ, χωρίς ένσημα και ασφάλιση.

Δώσαμε τη μάχη μαζί και με τα άλλα σωματεία και ομοσπονδίες και πετύχαμε να εξαιρεθούμε από το μέτρο της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

Διεκδικήσαμε και συνεχίζουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας: να μην υπάρχει κανένας ΥΔ στο ΕΜΠ χωρίς αξιοπρεπή αμοιβή, να μην εξαναγκάζεται κανένας ΥΔ να παρέχει επικουρικό έργο αμισθί, αναγνώρισή του επικουρικού διδακτικού έργου ως διδακτική προϋπηρεσία, πλήρης ιατροφαρμακευτική ασφάλιση για όλους τους ΥΔ ανεξάρτητα της σχέσης εργασίας (μπλοκάκι, υποτροφία, κτλ) κ.α. Διεκδικούμε την υπογραφή συμβάσεων εργασίας για όλους τους Υποψήφιους Διδάκτορες και ερευνητές του ΕΜΠ.

 

Ορθώνουμε ανάστημα στην αντιλαϊκή πολιτική, δυναμώνουμε το Σύλλογό μας

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Αν έχει ένα πράγμα να μας διδάξει η έως τώρα πείρα μας είναι ότι ο μόνος τρόπος να βάλουμε φρένο στα αντιλαϊκά σχέδια είναι η οργάνωσή μας, ο συλλογικός αγώνας. Όσες μικρές ή μεγαλύτερες νίκες επετεύχθησαν όλη την προηγούμενη περίοδο, προήλθαν μέσα από την οργανωμένη δράση, τη συλλογική διεκδίκηση. Μόνο μέσα από τη μαζικοποίηση και την αγωνιστική δράση του Συλλόγου μας, σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τους επιχειρηματικούς ομίλους, τις κυβερνήσεις τους και την ΕΕ, από κοινού με τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τους μαζικούς φορείς, μπορούμε να ματαιώσουμε τα αντιλαϊκά τους σχέδια, να προτάξουμε τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες. Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος για να διεκδικήσουμε ένα Πανεπιστήμιο που θα παρέχει ολόπλευρη μόρφωση, όπου η έρευνα και η επιστήμη μας θα υπηρετούν τις ολοένα και διευρυνόμενες κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και των ιδιοκτητών τους. Βάζουμε στο προσκήνιο τις δικές μας ανάγκες για δουλειά, μόρφωση, υγεία και ζωή με δικαιώματα! Θα βρούμε μπροστά μας και νέα σύγχρονα προβλήματα λόγω των ανακατατάξεων που φέρνει η πολεμική έρευνα, αλλά και η μεγαλύτερη σύνδεση των ιδρυμάτων με την επιχειρηματικότητα. Σε αυτές τις συνθήκες θα παρέμβει ο Σύλλογός μας και θα έχουμε μπροστά μας μεγάλες μάχες για:

• Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στη σφαγή του λαού της Παλαιστίνης από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τη μετατροπή της σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων. Να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί το ΕΜΠ σε στυλοβάτη της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ.

• Αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για την Παιδεία με γνώμονα την κάλυψη των πραγματικών αναγκών των ιδρυμάτων σε υποδομές και εργαζομένους.

• Να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς μας, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ωράριο, άδειες και τα προβλεπόμενα επιδόματα και δικαιώματα ανεξάρτητα από τον σημερινό τρόπο πληρωμής (Μισθός, ΔΠΥ, Υποτροφία κ.λπ.)

• Να μπει τέλος στο καθεστώς «ατομικής διαπραγμάτευσης» και την εξάρτηση των ζωών μας από την ικανότητα κάθε εργαστηρίου να προσελκύει χρηματοδοτικά προγράμματα. Να παλέψουμε για προκήρυξη θέσεων εργασίας με ευθύνη του ΕΜΠ και επαρκή χρηματοδότηση.

• Ασφάλιση για όλες τις υποτροφίες μέχρι αυτές να αντικατασταθούν από συμβάσεις εργασίας. Να αναγνωρίζεται ο χρόνος της διδακτορικής διατριβής σαν χρόνος προϋπηρεσίας στην έρευνα και να συνυπολογίζεται στα συντάξιμα χρόνια.

• Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας, γονικές άδειες με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακών σχέσεων για όλους τους γονείς ΥΔ και ερευνητές στο ΕΜΠ.

• Μέτρα υγείας και ασφάλειας με ανανέωση των εγκαταστάσεων, με εξασφάλιση των απαραίτητων εργαστηριακών προδιαγραφών, ειδικά μέτρα για τους συναδέλφους που εκτίθενται σε υψηλό εργαστηριακό κίνδυνο με ευθύνη του Ιδρύματος.

• Κατάργηση του επικουρικού διδακτικού έργο των υποψηφίων διδακτόρων με την σημερινή του μορφή. Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών. Μέχρι τότε, πληρωμή κάθε ώρας επικουρικού, όπως προβλέπεται από το νόμο, αύξηση της ωριαίας αποζημίωσης και ουσιαστική εκπαίδευση των ΥΔ στην διδασκαλία.

 

Σας καλούμε όλες και όλους να συμμετέχετε μαζικά στις αρχαιρεσίες του Συλλόγου για την ανάδειξη  νέου Διοικητικού Συμβουλίου, που θα διεξαχθούν Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου (ώρες 8:00-16:00) και Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025 (ώρες 12:00-20:00), στην Αίθουσα Τεχνικού Συμβουλίου του Κτιρίου Διοίκησης του ΕΜΠ.

 

Ενημερώνουμε πλατιά όλους τους συναδέλφους για την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Συμμετέχουμε συλλογικά, ενισχύουμε τη μαζικότητα του Συλλόγου μας, ώστε να αποτελεί πραγματικό στήριγμα για κάθε ζήτημα μικρό και μεγάλο. Με θέληση και αποφασιστικότητα αγωνιζόμαστε ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων και τις κυβερνητικές επιλογές που τα υπηρετούν. Διεκδικούμε οργανωμένα και συλλογικά τα δικαιώματά μας, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας με βάση τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία.